Tuesday, November 4, 2008
"ဆာရိုနာရာ"
တစ္ေန႕က်ရင္
အေသအခ်ာ ခြဲၾကရမွာပါေလ
လွ်ံဖိတ္လာတဲ့
ခ်စ္ျခင္းေတြကို အံႀကိတ္ခါတင္းရင္း
မ်က္ႏွာရယ္...မင္း...,
ဆက္ၿပီး...
ဟန္ေဆာင္ျခင္းေတြေကာင္းလိုက္ပါ
ႏွလံုးသားရဲ႕ ငိုခ်င္းရွည္ေတြ
မၿပီးမျခင္းေပါ့...။
ရယူျခင္းေတြ...ေပးဆပ္ျခင္းေတြ
လက္လွမ္းမမီွေတာ့တဲ့အခါ
ငါ...,
ပကတိ အျဖဴေရာင္ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႕
တိတ္တဆိတ္
ရင္ကြဲနာ က်လ်က္ပါ ။
ဆင္စြယ္ျဖဴေတြလို ျပန္၀င္ရိုးမရွိေတာ့တဲ့
ခ်စ္ျခင္းကို ရင္၀ယ္ပိုက္ကာ
ငါ္တို႕ရဲ႕...ေ၀းကြာျခင္း
သံေယာဇဥ္ ေန႕ရက္မ်ား
အိုမင္းေစေၾကာင္း ေတာင္းဆုေႄခြရင္း...
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုတဲ့ အသိနဲ႕
ငါ...,
တိတ္ဆိတ္စြာ
ရင္ကြဲနာ က်လ်က္ပါ ။
Labels: ကဗ်ာ
3 Comments:
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
စိတ္၏ေစရာနာခံေလေသာ
မိုးျမင္႔တိမ္
လက္လွမ္းမမီွေတာ့တဲ့အခါ
ငါ...,
ပကတိ အျဖဴေရာင္ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႕
တိတ္တဆိတ္
ရင္ကြဲနာ က်လ်က္ပါ ။
ေကာင္းလိုက္တဲ့ စာသားေလးေတြပါဘဲ
ခ်စ္ျခင္းကို ရင္၀ယ္ပိုက္ကာ
ငါ္တို႕ရဲ႕...ေ၀းကြာျခင္း
သံေယာဇဥ္ ေန႕ရက္မ်ား
အိုမင္းေစေၾကာင္း ေတာင္းဆုေႄခြရင္း...
ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းဆိုတဲ့ အသိနဲ႕
ငါ...,
တိတ္ဆိတ္စြာ
ရင္ကြဲနာ က်လ်က္ပါ ။
ထိတယ္ဗ်ာ ကိုယ္တုိင္ခံစားရသူေတာ့ မသိဘူး က်ေနာ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထိသြားျပီဗ်ာ ..
ကဗ်ာေကာင္းေလးပါဗ်ာ
အားေပးပါတယ္ :P